یته خوجیره شعر جه خئنمه لیلا پور کریمی. چوم دکف   گئیشه و  جولف ایسسه . شمره دوخئن زنمه کی ای گئیشه شعره حتمندی بوخئنید. شاعیر -خئنمه پور کریمی- خودوش خو شعرا ب فارسی وگردئن بئوده.ایسه اونه اینگلیسی و اوروسی وگردئنه امرا شیمی خیدمت ایسام.

یک شعر خوب از خانم لیلا پور کریمی . چشمگیر    زیبا و عمیقه . شمار را دعوت می کنم که این شعر زیبا را بخوانید.شعر توسط خود شاعر- خانم پور کریمی-به فارسی ترجمه شده است.حال با ترجمه ی انگلیسی و روسی آن در خدمت شما هستم.

به استاد فریدون پوررضا

تی صدا                                                             

کشکشانا دوارست .                                            

تی اوخان کی دیپیچست                                      

بوگوذشته روزانِ کوگا دورون                     

 بیچاسه کله میان                                        

 هیستِ هیمه ول بیگیفت ........  ادامه مطلب

ادامه مطلبTo read this poem in English and Russian languages please click on

Чтобы прочитать эту поэму на английском и русском языках пожалуйста,

ادامه مطلبнажмите

دیرو بوشئوبوم یته می روفاقئونه ورجی کی یته دیکئون دارَ و  سوننتی سازئونه زاکئونه آموجه .دامشگ  جه نوروز بله مراسیم اینه ره بئوتبوم..ایسکالئی دئونسی.. هیتُ کی بوشئوم اینه دیکئونه مئن بئوتم : " سال ببی ساله سو ... تی تازه سال مووارک...سال نو مبارک !!!" اونانی ویرسا و کس به کسه موچچی درگن بئودیم !

( لطفا رو ی ادامه ی مطلب کلیک کنید)

زمان سنجة ايراني و زمان سنجه دیلمی       

دکترافشین پرتو    

 ۱-زمان سنجة ايراني

   ايران دياريست كهن، بازمانده از چند هزارة پيش.  سده هايي چند از اين روزگار چند هزار ساله را تاريخي نگاشته و نبشته دارد و سده هايي بيش تر را تاريخي نانبشته و نانوشته.  كهن ديار ايران روزگاري از فراسوي سيردريا(سيحون) در شمال خاوري و فرامرزهاي قفقاز در شمال باختري و كرانه هاي شمالي درياي كاسپي در شمال مياني بوده تا كرانه هاي جنوبي شاخابة پارس در جنوب.  اين ديارِ ديرزي از خاور كوپال ستبرش را در خاور بر شانة بلندي سين كيانگ در چين مي ساييد و با آب سند روي مي شست و برآمدن خورشيد را مي نگريست  و در باختر پاي در مديترانه مي شست و به فروخفتن خور چشم مي دوخت.  امروز اگر از آن ديار كهن پاره اي بر خود نام ايران را دارد اما از فرهنگ گُشني كه در درازاي آن چند هزار سال پاي گرفته و فرهنگ ايراني مي ناميمش بسيار مانده، آن هم نه مرزمند به ايران، ايران چه كهن و چه امروزي، چه در گستره اي بسيار پهناورتر از ديار ايران و دورتر از آن سرزمين هايي كه پاي گُرد ايراني بدان رسيده است.

     فرهنگ برآمدة زمان و مكان است.  فرهنگ در سراشيب و فراشيب زمان گونه گون مي گردد تا آن گاه كه رويه اي دگرگوني ناپذير يابد و بدان گونه مي ماند و هر گونه اش در هر مكاني با فرهنگ آن ديار مي زيد و مي ستيزد و مي آميزد و در پايان يكي مي ماند كه گاه هر دو تاست.

     فرهنگ ايراني در درازاي زمان با زمان نيز ستيزيده و زمان را به گونه اي راستين رام نموده است.  زمان راستين ايراني تا آنجا پاك و سره است كه شايد درست ترين زمان سنجة امروز از آن ايرانيان باشد.

نوروز بل و نوروز بل

سال ببی ساله سو

تارئکی خئونا واشو

مراسم نوروز بل ۱۵۸۳ ( جشن باستانی سال نو مردم گیلان ) امسال در یکی از تپه های اطراف شهر دیلمان (نقره کول) برگزار می گردد.

از همه علاقمندان دعوت می‌شود که در روز جمعه، 16 مرداد برابر با اسفندار ما سی‌ام، از ساعت 17 تا 20 در این جشن شرکت کنند.

به دوستان خود نیز  این مطلب را اطلاع دهید. پیشاپیش سال نوی گیلانی را به تمام گیلانیان فرهیخته و غیرتمند هر کجای دنیا که هستند تبریک و شادباش می گویم. 

برای دیدن پوستر زیبای مراسم روی ادامه مطلب کلیک کنید

   منبع تصویر:   http://www.varg.ir/gijik/assets_c/2009/08/n%20copy-213.html